चीनमध्ये पाकिस्तान आणि टर्कीची लष्करी वाहतूक विमाने (Military Transport Aircraft) सुमारे ६० तासांपर्यंत सलग ये-जा करताना दिसत आहेत. त्यामुळे आता असा प्रश्न उपस्थित होत आहे की, या एअरलिफ्टद्वारे पाकिस्तानला एखादे गुप्त लष्करी साहित्य पोहोचवण्यात आले आहे की हे केवळ एक रूटीन स्टॉपओव्हर होते?
सामान्यांसमोर आलेल्या अहवालानुसार, सुमारे ६० तासांच्या हालचालीदरम्यान अवजड लष्करी वाहतूक विमानांनी पाकिस्तानच्या वेगवेगळ्या एअरबेसच्या अनेक फेऱ्या मारल्या. आता हीदेखील एक मोठी रहस्यमय गोष्ट आहे की ही विमाने वेगवेगळ्या एअरबेसवर का जात आहेत? चीनी लष्करी विमाने रावळपिंडीजवळील ‘नूर खान एअरबेस’—तसेच कराचीतील ‘मसरूर एअरबेस’वर लँड करताना दिसल्याचा दावा केला जात आहे. याशिवाय टर्किश लष्करी वाहतूक विमानांची हालचालही या ऑपरेशनचा भाग असल्याचे समोर आले आहे. म्हणजेच पाकिस्तान, टर्की आणि चीन मिळून कदाचित काहीतरी प्लॅन करत आहेत.
सर्वात महत्त्वाची बाब म्हणजे या विमानांमध्ये नेमके काय होते, याची कोणतीही अधिकृत माहिती किंवा कन्फर्मेशन समोर आलेले नाही. त्यांच्या आत काय होते याची यादी (रोस्टर) सार्वजनिक केलेली नाही. परंतु, सुरक्षा सूत्रांच्या हवाल्याने या अहवालात असा दावा केला जात आहे की, या फ्लाईट्सचा वापर ड्रोन्ससारखे लष्करी साहित्य पोहोचवण्यासाठी केला गेला आहे.
गंमत म्हणजे, असाच टर्किश ड्रोन्सचा साठा विमानांमधून भरून पाठवण्याचा प्रकार ‘ऑपरेशन सिंदूर’च्या एक आठवड्यापूर्वीही पाहायला मिळाला होता. आणि जर हे सर्व अंदाज या वेळीही बरोबर असतील, तर भारतासाठी ही घडामोड अत्यंत महत्त्वाची आणि गंभीर आहे. कारण पाकिस्तान आधीच आपल्या लष्करी साहित्यासाठी चीनवर मोठ्या प्रमाणावर अवलंबून आहे. चीनचा सर्वात मोठा खरेदीदार पाकिस्तानच आहे. त्यामुळे या एअरलिफ्टची वेळ खूप लक्ष देण्यासारखी आहे.
७ ऑगस्ट रोजी पाकिस्तान, टर्की आणि सौदी अरेबिया यांच्यात ‘मक्का जॉइंट डिफेन्स ॲग्रीमेंट’ स्वाक्षरीत झाला होता—अगदी नेटो (NATO) सारखी डील, ज्यानुसार एका देशावर सशस्त्र हल्ला झाला तर तो तिन्ही देशांवरील हल्ला मानला जाईल. अशा वेळी चीन आणि टर्कीची लष्करी विमाने इतक्या मोठ्या प्रमाणावर अचानक पाकिस्तानमध्ये पोहोचावीत आणि त्यांच्या एअरबेसवर जावीत, हा स्वाभाविकपणे प्रश्न निर्माण करणारा विषय आहे.
तर मग हे फक्त एक रूटीन लष्करी लॉजिस्टिक्स आहे? पाकिस्तानला नवीन ड्रोन्स, एअर डिफेन्स सिस्टीम्स आणि इतर लष्करी साहित्य पुरवले जात आहे का? आणि तेही अशा संदर्भात जेव्हा भारत सातत्याने ‘सिंधू पाणी करार’ (Indus Water Treaty) स्थगित ठेवण्याचा प्रयत्न करत आहे, नियंत्रण वाढवत आहे आणि पाकिस्तान याबद्दल अत्यंत गंभीरपणे चिंतेत आहे. संपूर्ण जगात पाकिस्तान या गोष्टीचे रडगाणे गात आहे की आमचे पाणी कापले जाऊ शकते. भारत जर पाणी कापणार असेल तर युद्धासारखी परिस्थिती निर्माण होऊ शकते, अशी विधानेही पाकिस्तानकडून अनेकदा करण्यात आली आहेत.
या संपूर्ण संदर्भातील सर्व धागेधोरे जोडत याचे उत्तर शोधणे भारतासाठी अत्यंत आवश्यक आहे. आता या घटनेचे नेमके तपशील मला माहीत नाहीत, तुम्हाला माहीत नाहीत आणि पाकिस्तानही कोणाला सांगणार नाही; पण कमेंट सेक्शनमध्ये तुम्हाला काय वाटते? पाकिस्तान, टर्की आणि चीनच्या मदतीने आपल्या लष्करी पुरवठ्याला पुन्हा मजबूत करण्याचा प्रयत्न करत आहे का? आणि जर तसे करत असेल, तर ते एक सामान्य लष्करी ऑपरेशन आहे (कदाचित बलोच सैनिकांविरुद्ध), की तो भारताच्या विरोधात हे साहित्य जमा करत आहे? किंवा तो अशा एखाद्या दहशतवादी कारवाईचे नियोजन करत आहे, ज्यावर भारताने स्ट्राईक केल्यास पाकिस्तान आपली संरक्षण यंत्रणा मजबूत ठेवू शकेल? तुम्हाला काय वाटते, कमेंट्समध्ये नक्की सांगा.
